عکسهای بالا از محل حادثه تصادف امروز توسط خبرنگار خبرگزاری دانشجویان(ایسنا) گرفته شده و گزارش شده است. می توانید مقایسه بین دو اتوبوس را طبق متن زیر هم داشته باشید.

با کمال تاسف امروز در محلی نرسیده به باجگاه (محل دانشکده کشاورزی دامپزشکی و در آینده منابع طبیعی) حادثه تاسف باری رخ داد که بنا بر گزارش رسمی (لینک خبرگزاری صدا و سیما) (لینک ایسنا۱) (لینک دوم ایسنا - علت حادثه ) تا اکنون 6 کشته داشته است. حادثه از برخورد یک اتوبوس ولو و یک اتوبوس شرکت نگار سبز که شرکت عهده دار جابه جائی دانشجویان دانشگاه شیراز حکایت می کند. در نگاه اول نیز به همین دلیل که آرم نگار سبز روی اتوبوس بود بسیاری نگران شدند ولی بعد مشخص شد اتوبوس عازم دانشگاه آزاد مرودشت بوده است. البته عبور و مرور تا ظهر بسیار کند بود و تعداد زیادی از کلاسهای دانشکده به همین دلیل تشکیل نشد. شایسته است به خانواده های داغدار این عزیزان و جامعه علمی دانشگاه آزاد اسلامی این غم بزرگ را تسلیت عرض نموده و صبر جزیل بازماندگان را از خداوند منان خواستارم.

   اما چند نکته مهم:

1- اتوبوس ولو آسیب چندانی ندید اما آسیب وارده به اتوبوس نگارسبز دانشجویان که معمولاً اتوبوسهای اینگونه شرکتها اکثراً از اتوبوسهای خارج از رده جابجائی بین شهری و فرسوده است بکلی نابود شده بود که همین یکی از دلایل شدت یافتن حادثه است.

2-سرویسهای حمل و نقل دانشکده های کشاورزی، دامپزشکی دانشگاه شیراز هم دقیقاً در همین مسیر و توسط همین شرکت تامین می شود. تعداد مسافران این مسیر دو دانشکده جابجائی حدود 2000 نفر روزانه اساتید و دانشجویان است.

3-اینجانب در نوشته چند روز پیش خود به مسئولین محترم دانشکده کشاورزی توجه ایشان را به این نکته معطوف دانشته بودم (لینک مطلب) هر چند این حادثه برای اتوبوسهای ما اتفاق نیفتاد ولی ...

4-اساتید بخش مدیریت مناطق بیابانی که بالقوه دانشکده منابع طبیعی را تشکیل خواهند داد بارها بر عدم نیاز به محیط باجگاه جهت فعالیت دانشکده منابع طبیعی آینده تاکید نموده اند و حتی یکسال پیش در نامه ای رسمی به ریاست دانشگاه (جناب آقای دکتر صادقی) و ریاست دانشکده(جناب آقای دکتر افشاریفر) با برشمردن دلایل خود تاکید کرده اند که محل دانشکده منابع طبیعی باید در پردیس ارم باشد اما متاسفانه بنا به دلایل نامعلومی باز باجگاه محل احداث دانشکده عنوان گردیده است. گویا همه، غیر از اساتید این بخش مختار به تصمیم گیری درباره این دانشکده آینده هستند.

به عقیده اینجانب مسئولیت اخلاقی، الهی و  آخرتی اینگونه تصمیمات ناصواب که طبیعتاً عواقب ناگوار که حتی می تواند بمراتب بدتر از اینها را برای میهن مان به بار آورد طبیعاتاً معطوف به نام مسئولین وقت خواهد شد. لذا بجاست مسئولینی که تمام تلاش خود را جهت پیشرفت جامعه صرف نموده اند تا زمان باقی است با تجدید نظر در برخی تصمیمات قبلی و یا روشنگری و تنویر افکار و ارضای خواسته بحق افرادی که نمی خواهند فردا روزی پشیمان سکوتی مرگبار باشند اقدامی درخور انجام دهند. اینجانب در مقالات قبلی فقط چند نکته از دلایل عدم اولویت باجگاه یا حتی مضرات آنرا  برشمردم هر چند اگر این مقالات راادامه می دادم (و البته صرفاً بنا بر مصلحت اندیشی توصیه شده یکی از دوستان ادامه ندادم،) مثنوی هفتاد من می شد!(لینک یکی از مقالات)