اینهمه درحالی است که ساختمان نوساز ۲۶۰۰ متری بخش خاکشناسی که در سال گذشته با مراسمی باشکوه! افتتاح شد هنوز خاک می خورد هر چند معلوم نیست بخش خاکشناسی با وجود آنکه نیمی از اساتیدش بازنشست شده اند با تیمی حداکثر ۵ نفره و تعداد دانشجو حدود یک چهارم بخش مدیریت مناطق بیابانی چگونه می خواهد ساختمان ۲۶۰۰ متری اش را پر کند؟

تلاشهای چند ماهه مسئولین در خصوص بخش مدیریت مناطق بیابانی و منابع طبیعی در جای خود مغتنم و ستودنی است اما به تاریخچه ۱۴ ساله مرتبط که بر می گردیم می بینیم در مقاطعی تصمیمهائی جدی تر بوده است ولی تا الان وضع به همین منوال است که می بینیم!!! مشکل کجاست؟

 اینجانب بنا به دلایل متقن، مخالف توسعه و ایجاد دانشکده منابع طبیعی در مکان "باجگاه" بوده ام ( به دلیل معایب بزرگ مالی و حتی خطرات جانی و انسانی !!!) و این مطلب را نیز در مقالات خود بصورت خلاصه بیان نموده ام و همواره آمادگی خود را برای مناظره با هر نظر مخالف نیز در این خصوص اعلام کرده ام اما به نظرم می رسد در درجه اول اعلام استقلال اسمی و سازمانی "دانشکده منابع طبیعی دانشگاه شیراز" می تواند در جذب منابع بیشتر مالی و سرعت امور تاثیری بیش از پیش داشته باشد. هر چند مشخص نیست چه شاخصه هائی باید جمع شوند تا این امر محقق شود. اینهمه در حالی است که در بسیاری از استانهای نه چندان پیشرفته تر با شاخصه هائی بسیار کمتر و در مدتی بسیار کوتاه آن استان صاحب "دانشکده منابع طبیعی" شده است. در همین رابطه مسئولین استان نیز باید دستی از آستین بیرون آورده و نسبت به تسریع امر نقش کاتالیزور مثبت نشان داشته باشند.

به نظر اینجانب همانگونه که لزوم ایجاد و تقویت دانشکده پزشکی و پیراپزشکی در یک استان(فارس) بسیار حیاتی است و سلامت و درمان مردم استان با آن ارتباط تنگاتنگ دارد شاید با اهمیتی بیشتر لزوم ایجاد سریع و تقویت بیش از پیش "دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست" اهمیت داشته و خواهد داشت!