دیروز روزنامه "خبر جنوب"  شیراز، از اجرای طرح محدودیت ترافیکی در محدوده ۸۳۰ هکتاری مرکزی شهر شیراز داده بود. طرح محدودیت در کنار طرح ممنوعیت است. یعنی اینکه
  طرح ممنوعیت اجازه عبور هیچ خودروئی را که مجوز ندارد به محدوده نمی دهد ولی طرح محدودیت در قبال پرداخت هزینه اجازه موقت داده می شود. در کنار این مورد گفته شده بود که هزینه اجرای طرح اینقدر است و از این حرفها ....

اینجانب اطلاعی از چگونگی کارشناسی شدن مسائل ترافیکی در سطح شهر شیراز یا استان فارس ندارم بلکه مثل بقیه شهروندان محترم و با فرهنگ شیرازی جلوه خارجی قضیه که اوضاع خراب ترافیکی شیراز است را حس می کنم. به اینکه کسی رشوه می گیرد یا نمی گیرد که البته در مورد پلیس شیراز در برخی سایت ها فیلمش را هم گذاشته اند کاری ندارم و قضاوتی نمی کنم (لینک فیلم: 1 - 2 ) که ممکن است در خیلی جاها باشد ولی برخی جاها بیشتر روال کار باشد. به هر حال با توجه به مدت زمانیکه در شهرهای دیگر مثل اصفهان و تهران (۵ سال) و  ... رانندگی نموده ام و در خیلی شهر ها هم به رانندگی دقت می کنم با کمال تاسف پلیس راهنمائی رانندگی شیراز را در اوضاع اسف بار ترافیکی شهر بی تقصیر نمی بینم.

یک اصل بی بدیل وجود دارد آنهم اینکه در اجرای هر قانونی در جامعه دو جنبه مهم وجود دارد یکی بعد اخلاقی: یعنی اینکه مردم از نظر اخلاقی مقید و مجاب باشند که اجرای قانون به نفع آنان است و دوم ضمانت اجرائی که همان اجرا و اعمال قانون توسط مامور آن است.

به نیمه اول آن کاری ندارم چون معتقدم بدنه اصلی فرهنگ غنی شیرازیها مشکلی ندارند بلکه از این وضعیت در عذاب هستند اما نباید فراموش کنیم که اعمال قانون کل فرآیند قانونی شدن و نظم را عینیت می بخشد که متاسفانه در شیراز آنقدر این مورد معیوب است که برخی به شیراز لقب "شهر بی کلانتر" داده اند. شهری که در کتب تاریخی خیابانهای آرام و باصفایش مثال زدنی بوده است.

باید دید چه تفکراتی در راهنمائی و رانندگی شیراز جای گرفته  و به چه دلیل دچار اینهمه تساهل و تسامح در اجرای قوانین راهنمائی و رانندگی شده است. قوانینی که به جان و مال مردم مربوط است و عدم اجرای آن موجب اعصاب خوردی و بی فرهنگی و الگوی قانون گریزی در سایر ابعاد زندگی شهروندان می شود.

باید پرسید:

• چرا خیلی خیابانها تابلو "حمل با جرثقیل" است؟ آیا عملاً این تابلو قابل اجراست؟ و خیلی قوانین دیگر
• چرا در ساعات اوج ترافیکی پلیس مجرب راهنمائی در چهار راهها دیده نمی شود؟
• چرا فقط با نصب یک چراغ راهنما به حضور ماموران خاتمه داده ایم؟
• چرا مواردی همچون پارک دوبل به فرهنگ تبدیل شده است؟
• چرا ویراژ رفتن، روی خط عابر ایستادن، حرکت زودتر از سبز شدن و .. عادی شده و غیر آن خلاف!
• چرا صحبت با موبایل هنگام رانندگی حتی در مقابل پلیس توبیخی ندارد؟
• چرا تاکسیها هر جا دلشان خواست توقف می کنند؟ هر تعداد خواست صندلی جلو می نشانند و ...
• چرا جریمه شدن شانسی شده است؟
• چرا تقاطع ها اینقدر در شیراز زیاد است. تقاطع=تصادف
• احداث زیر گذرهای باریک و غیر استاندارد مثل میدان دانشجو یک کار "بچه گول زنک" نیست!
• چرا هنگام شروع کارهای عمرانی هدایت ترافیکی آن به دقت صورت نمی گیرد و در طول مدت زمان اجرا و مشاهده گره ها این هدایت بهینه سازی نمی شود؟
• چرا ماموران راهنمائی یک جا ۵ نفری ایستاده و گفتگو می کنند یا مکرر موبایلشان را پاسخ می دهند و در جای دیگر خبری از وجود مامور نیست؟
• وجود یک سرباز ساده در تقاطعهای حساس که فقط مسخره کردن و بوق زدن رانندگان را در پی دارد به چه فایده ای است؟
• وجود ایستگاههای سیار پلیس در پارکها آنهم به این تعداد درست است؟ آیا می توانید چند شهر دیگر ایران را نام ببرید که اینهمه ایستگاه پلیس در پارک و فضای سبز کاشته است؟  آیا دیدن جلوه های پلیس  و... آرامش می آورد؟ بهتر نیست اینها ایستگاهشان جای دیگر باشد و فضای سبز را به ماموران فضای سبز شهرداری واگذاریم؟ در برخی از شهرها حتی الامکان به دلیل بار روانی موضوع سعی شده از پلیس مخصوص شهرداری در پارکها استفاده شود و نیروی انتظامی در مواقع ضروری حضور پیدا کند آنوقت در شیراز اکثر پارکها یک کیوسک نیروی انتظامی هم دارد! (منظورم اخلال در حفظ نظم و  خدای ناکرده  کار بسیار حساس ماموران نیروی انتظامی را زیر سئوال بردن نیست بلکه بیشتر پرداختن به این موضوع است که هر چیزی جای خودش باید باشد. مامور قانون جایش در کلانتری و ... است نه در اتاقکهای آهنین کنار هر فضای سبز و پارک!)

یک کلام به صد کلام

پلیس  راهنمائی شیراز آنموقع که باید باشد کجاست؟

و مسئولین شهر قبل از اینکه طرح محدوده ترافیکی بدهید به فکر اجرای درست آن باشید نه اجرای شانسی آن!